TERCİH EDEREK ÇALIŞMAKLA MECBUR KALMAK AYNI ŞEY DEĞİL

Emeklilerin bilgi ve tecrübeleriyle çalışma hayatında bulunmasının değerli olduğunu ifade eden Dilbaz, temel problemin ekonomik zorunluluk nedeniyle ileri yaşta iş aramak olduğunu söyledi.

Dilbaz şunları söyledi: “Bir emeklimiz kendisini üretken hissetmek, mesleğini sürdürmek veya sosyal hayattan kopmamak için çalışmak istiyorsa buna elbette saygı duyarız. Bizim itirazımız başka. Kirasını ödeyemediği, mutfağını dolduramadığı, faturalarını karşılayamadığı için çalışmak zorunda kalan emekliden bahsediyoruz. Tercihle mecburiyet arasındaki farkı görmek zorundayız.”

YILLARCA ÇALIŞAN İNSAN YENİDEN İŞ PEŞİNDE

Emeklilik aylığının temel yaşam giderlerini karşılayamamasının vatandaşları yeniden çalışma hayatına yönelttiğini belirten Dilbaz, ileri yaştaki insanların kendilerine uygun iş bulmakta da güçlük yaşayabildiğini ifade etti.

Dilbaz, “30-40 yıl çalışmış, primini ve vergisini ödemiş vatandaşımız emekli oluyor; birkaç yıl sonra yeniden iş aramaya başlıyor. Çünkü maaşı yetmiyor. İşveren de yaşına bakıyor. Emeklimiz bu kez ‘Bu yaştan sonra nerede çalışacağım?’ sorunuyla karşı karşıya kalıyor. Bu tabloyu normalleştirmemeliyiz.” dedi.

EMEKLİLER KAYIT DIŞI ÇALIŞMAYA İTİLMEMELİ

İleri yaştaki vatandaşların ekonomik sıkıntılar nedeniyle güvencesiz ve ağır çalışma koşullarını kabul etmek zorunda kalabileceğine dikkat çeken Dilbaz, çalışan emeklilerin haklarının korunması gerektiğini söyledi.

Dilbaz, “Geçinmek zorunda olan insan önüne gelen işi kabul edebiliyor. Yaşına uygun mu, çalışma şartları güvenli mi, ücreti yeterli mi diye düşünme imkânı kalmayabiliyor. Emeklilerimizin ekonomik mecburiyet nedeniyle kayıt dışı veya güvencesiz çalışma koşullarına itilmesine izin verilmemelidir.” ifadelerini kullandı.

İLERİ YAŞTA AĞIR İŞLER SAĞLIK RİSKİ OLUŞTURABİLİR

Emeklilik dönemindeki çalışma koşullarının yaş faktörü dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiğini ifade eden Dilbaz, ekonomik mecburiyetin vatandaşları fiziksel açıdan kendilerine uygun olmayan işlere yönlendirebileceğini belirtti.

Dilbaz, “İleri yaştaki bir insanın sekiz-on saat ayakta kalması, ağır yük taşıması veya fiziksel güç gerektiren bir işte çalışması genç bir çalışanla aynı değerlendirilemez. İnsanımız yalnızca faturalarını ödeyebilmek için sağlığını riske atmak zorunda kalmamalıdır.” dedi.

GENÇLER İŞ ARIYOR, EMEKLİLER İŞTEN AYRILAMIYOR

Sorunun çalışma hayatı açısından başka bir boyutu bulunduğunu belirten Dilbaz, emeklilerin geçim kaygısıyla iş hayatında kalmasının genç istihdamı açısından da değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Dilbaz, “Bir tarafta iş arayan gençlerimiz, diğer tarafta maaşı yetmediği için çalışmayı bırakmayan emeklilerimiz var. Burada kuşakları birbirinin karşısına koymamalıyız. Sorunun kaynağı ne gençlerimiz ne emeklilerimizdir. Sorun, insanların gelirleriyle insanca yaşayabilecekleri ekonomik şartların oluşturulamamasıdır.” diye konuştu.

EMEKLİ AYLIĞI ÇALIŞMAYA MECBUR BIRAKMAMALI

Emeklilik sisteminin temel amacının çalışma hayatı sonrasında vatandaşlara ekonomik güvence sağlamak olduğunu belirten Dilbaz, aylıkların gerçek yaşam maliyetleri karşısında korunması gerektiğini ifade etti.

Dilbaz, “Emekli aylığının ölçüsü çok basittir. Vatandaşımız temel ihtiyaçlarını karşılayabiliyor mu? Kirasını, mutfağını, faturasını ve sağlık giderlerini ödeyebiliyor mu? Bunları karşılayamadığı için yeniden iş arıyorsa gelir politikasını yeniden değerlendirmek gerekir.” dedi.

DİLBAZ: 70 YAŞINDA İŞ ARAMAK EMEKLİLİK DEĞİLDİR

Emeklilerin çalışmasının bir hak, ekonomik zorunluluk nedeniyle çalışmasının ise çözülmesi gereken sosyal bir sorun olduğunu vurgulayan Dilbaz, sözlerini şöyle tamamladı:
“Emeklilerimiz üretmek isterse üretsin, çalışmak isterse çalışsın; tecrübesini genç kuşaklara aktarsın. Ama 65-70 yaşındaki vatandaşımız kirasını veya faturasını ödeyebilmek için iş aramak zorunda kalmasın. Emeklilik yıllarca verilen emeğin ardından ekonomik güvenceye kavuşulan bir dönem olmalıdır. Biz emekliyi çalışma hayatından koparmak istemiyoruz; çalışma mecburiyetinden kurtarmak istiyoruz. Emekli maaşı insanımızın temel ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde olmalı ki çalışıp çalışmamak gerçekten kendi tercihi olsun.”