BEYAZ ÖNLÜĞÜN CEBİNDE GEÇİM HESABI VAR

Sağlık çalışanlarının toplumun en zor zamanlarında büyük sorumluluk üstlendiğini belirten Karakaya, ekonomik sorunların hekimden hemşireye, teknisyenden yardımcı sağlık personeline kadar sağlık hizmetinin bütün çalışanlarını etkilediğini ifade etti.

Karakaya şunları söyledi: “Sağlık emekçisi hastaneye geldiğinde insan hayatıyla ilgili büyük bir sorumluluk üstleniyor. Bir taraftan hastasının tedavisiyle ilgilenirken diğer taraftan ay sonunu nasıl getireceğini, kirasını ve faturalarını nasıl ödeyeceğini düşünmek zorunda bırakılmamalıdır. Beyaz önlüğün cebinde sürekli geçim hesabı olmamalıdır.”

MAAŞ ARTIŞI ETİKETLERİN GERİSİNDE KALIYORSA SORUN DEVAM EDİYOR

Ücretlerdeki iyileştirmelerin çalışanların gerçek yaşam maliyetleri üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini belirten Karakaya, yalnızca maaş artış oranlarına bakmanın sağlık çalışanlarının ekonomik durumunu göstermeye yetmediğini söyledi.

Karakaya, “Sağlık emekçisinin bir yıl önce maaşıyla alabildiğiyle bugün alabildiğine bakmak gerekir. Kira, mutfak, ulaşım ve diğer zorunlu harcamalar gelirden daha hızlı yükseliyorsa kâğıt üzerindeki artış çalışanın hayatına refah olarak yansımıyor. Esas mesele alım gücüdür.” dedi.

NÖBETİN BEDELİ YORGUNLUK VE GEÇİM SIKINTISI OLMAMALI

Gece, hafta sonu ve resmi tatillerde kesintisiz sağlık hizmeti sunan çalışanların nöbet koşullarına dikkat çeken Karakaya, nöbet ücretleri ve çalışma şartlarının üstlenilen sorumlulukla uyumlu hale getirilmesi gerektiğini ifade etti.

Karakaya, “Bayramda ailesiyle herkes sofradayken hastanede görev yapan sağlık çalışanlarımız var. Gece boyunca acil serviste, yoğun bakımda ve servislerde insan hayatı için mücadele eden arkadaşlarımız var. Bu emeğin ekonomik ve sosyal karşılığının güçlü olması gerekir. Nöbet sağlık hizmetinin zorunluluğudur ama sağlık emekçisinin fedakârlığı sınırsız kabul edilemez.” ifadelerini kullandı.

EK ÖDEME DEĞİL GÜVENCELİ VE EMEKLİLİĞE YANSIYAN GELİR

Sağlık çalışanlarının gelir sisteminin sade, öngörülebilir ve emekliliğe yansıyan bir yapıya kavuşturulması gerektiğini savunan Karakaya, ücretin farklı kalemlere bölünmesinin çalışanların geleceğe yönelik ekonomik güvenini olumsuz etkilediğini söyledi.

Karakaya, “Sağlık çalışanı her ay ‘Bu ay ne kadar ek ödeme alacağım?’ hesabı yapmak istemiyor. Talebimiz açık: Temel ücret güçlendirilmeli, gelir kalemleri mümkün olduğunca sade ve öngörülebilir olmalı ve emeğin karşılığı emekliliğe de yansımalıdır. Bugün çalışan sağlık emekçisini korurken yarının emeklisini de düşünmek zorundayız.” dedi.

SAĞLIK ÇALIŞANI İKİNCİ İŞ DÜŞÜNMEK ZORUNDA KALMAMALI

Sağlık çalışanlarının mesai veya nöbet sonrasında ek gelir arayışına yönelmesinin çalışma hayatındaki ekonomik sorunların önemli göstergelerinden biri olduğunu belirten Karakaya, sağlık hizmetinin taşıdığı sorumluluğun dinlenme hakkını da gerekli kıldığını söyledi.

Karakaya, “Saatlerce nöbet tutmuş bir sağlık çalışanının çıkışta ‘Ek gelir için ne yapabilirim?’ diye düşünmesi kabul edilebilir bir çalışma düzeni değildir. Sağlık çalışanının dinlenmesi yalnızca kendi hakkı değildir; hastaya güvenli ve nitelikli hizmet sunabilmesi açısından da önemlidir.” diye konuştu.

GEÇİM SORUNU NİTELİKLİ SAĞLIK HİZMETİNİ DE ETKİLER

Sağlık emekçilerinin çalışma koşullarının vatandaşın aldığı sağlık hizmetinden ayrı düşünülemeyeceğini belirten Karakaya, nitelikli kamu sağlık hizmeti için çalışanların ekonomik ve mesleki güvencesinin güçlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

Karakaya, “Tükenmiş, ekonomik kaygıları artmış ve sürekli daha fazla çalışmak zorunda kalan bir sağlık sistemi sürdürülebilir değildir. Sağlık çalışanına yapılan yatırım aynı zamanda hastaya sunulan hizmetin niteliğine yapılan yatırımdır. Çalışanın hakkıyla vatandaşın sağlık hakkını birbirinin karşısına koymak yerine birlikte güçlendirmeliyiz.” dedi.

KARAKAYA: SAĞLIK EMEKÇİSİ İNSANCA YAŞAYACAK ÜCRET İSTİYOR

Sağlık çalışanlarının ekonomik koşullarının kalıcı biçimde iyileştirilmesi çağrısında bulunan Karakaya, sözlerini şöyle tamamladı:
“Sağlık emekçileri ayrıcalık istemiyor. Yaptıkları işin sorumluluğuna ve verdikleri emeğe karşılık insanca yaşayabilecekleri, geleceklerini planlayabilecekleri güvenceli bir gelir istiyor. Hastasının başında duran hemşire kirasını, ambulanstaki sağlık çalışanı mutfak giderini, nöbetteki hekim ay sonunu düşünmemelidir. Sağlık emekçisi geçim kaygısıyla nöbet tutmamalıdır. Çalışanın ekonomik ve özlük haklarını güçlendirmek, güçlü bir kamu sağlık sisteminin vazgeçilmez şartıdır.”